Soms merk je pas achteraf dat je de grip een beetje kwijt bent. Dat is precies wat er bij mij gebeurde. De afgelopen tijd verloor ik mezelf in het breien. Niet op een negatieve manier, maar wel als een manier om de dagen door te komen. Om rust te vinden in mijn hoofd en om
Orde scheppen in de chaos
Gedicht: “Kerst in stilte”
Gedichten schrijven is voor mij een manier om stil te staan bij wat ik voel en meemaak. Woorden helpen mij om emoties, gedachten en herinneringen een plek te geven. Soms komt een gedicht voort uit een mooi moment, soms uit iets moeilijks. Het kan gaan over liefde, verlies, hoop, of gewoon over iets kleins wat
Traumanachten: ze zijn er nog steeds
Soms hoop je dat iets vanzelf minder wordt. Dat als de tijd verstrijkt, de scherpe randjes eraf gaan. Dat nachten rustiger worden, zachter. Maar eerlijk? Dat is nu niet wat er gebeurt. Na het schrijven van mijn vorige blog over traumanachten merkte ik even opluchting. Het opschrijven luchtte op. Het voelde alsof ik een stukje
Verlies in wol en steken
Op dit moment merk ik dat ik mezelf steeds vaker kan verliezen in het breien. Het is iets waar ik op dit moment echt rust uit haal, een manier om de drukte van de decembermaand een beetje draaglijker te maken. Terwijl ik op de bank of in bed lig, mijn handen bezig met wol en
Gedicht: “Werelden op papier”
Gedichten schrijven is voor mij een manier om stil te staan bij wat ik voel en meemaak. Woorden helpen mij om emoties, gedachten en herinneringen een plek te geven. Soms komt een gedicht voort uit een mooi moment, soms uit iets moeilijks. Het kan gaan over liefde, verlies, hoop, of gewoon over iets kleins wat
Opnieuw een stapje terug
Soms moet je jezelf (opnieuw) even terugfluiten. En dat is precies wat ik de afgelopen tijd heb moeten doen: opnieuw een stapje terug. Ik merkte het eigenlijk aan alles. Aan mijn hoofd dat vol bleef zitten, aan mijn lijf dat steeds vaker “nee” zei. Maar ook aan mijn huis dat langzaam steeds minder op orde
Geen kerstboom
Dit jaar staat er bij mij geen kerstboom. En dat is een keuze waar ik best even over na heb moeten denken, maar die uiteindelijk heel kloppend voelt voor mij. Niet omdat ik persee tegen gezelligheid ben. Maar omdat het me dit jaar simpelweg te veel energie kost. Energie die ik er nu niet voor
Gedicht: “Adem en voel”
Gedichten schrijven is voor mij een manier om stil te staan bij wat ik voel en meemaak. Woorden helpen mij om emoties, gedachten en herinneringen een plek te geven. Soms komt een gedicht voort uit een mooi moment, soms uit iets moeilijks. Het kan gaan over liefde, verlies, hoop, of gewoon over iets kleins wat
De knaagbox adventkalender
December is voor mij altijd een lastige maand. Een maand vol lichtjes, gezelligheid en verwachtingen, maar ook een maand die voor mij vaak zwaar voelt. Er komt veel samen: herinneringen, emoties en het gevoel dat alles nét iets meer binnenkomt. Juist daarom heb ik door de jaren heen mijn eigen kleine tradities ontwikkeld om deze
Mijn eigen grootste criticus
Soms heb ik het gevoel dat ik mijn eigen grootste criticus ben. Dat ik de lat voor mezelf zó hoog leg, dat hij eigenlijk nauwelijks te halen is. En het lastige is: ik doe dat vaak zonder dat ik het doorheb. Het zit in kleine gedachten, in zinnetjes in mijn hoofd. Dit kan beter. Waarom