Waarom zou je dat doen?

Afgelopen maandagnacht hebben dieven geprobeerd mijn scootmobiel te stelen. Alleen al die zin typen voelt eigenlijk heel absurd. Want eerlijk? Ik snap dus echt niet waarom iemand een scootmobiel zou willen hebben. Toen ik ’s morgens weg wilde gaan naar een afspraak kwam ik erachter dat mijn sleutel niet meer werkte. Eerst dacht ik nog

Gewoon weer iets maken

Afgelopen week deed ik iets wat ik ruim een jaar niet meer gedaan had: ik pakte mijn tekenspullen en verf erbij. Gewoon zomaar. Geen groot plan, geen doel, en geen idee wat het moest worden. Alleen maar even zitten, kleuren kiezen en bezig zijn. En het voelde heerlijk! Ik merkte eigenlijk meteen hoeveel ik het gemist

Gedicht: “Twaalf jaar geleden”

Gedichten schrijven is voor mij een manier om stil te staan bij wat ik voel en meemaak. Woorden helpen mij om emoties, gedachten en herinneringen een plek te geven. Soms komt een gedicht voort uit een mooi moment, soms uit iets moeilijks. Het kan gaan over liefde, verlies, hoop, of gewoon over iets kleins wat

Traumatherapie even on hold

Soms weet je verstand dat iets de juiste keuze is, terwijl je gevoel daar nog helemaal niet in mee wil. Dat is denk ik precies waar ik nu zit. Mijn traumatherapie is namelijk voorlopig even on hold gezet. In overleg met mij trouwens, en ik moet ook eerlijk zeggen dat ik erachter sta. Maar tegelijkertijd

Gedicht: “De geur van de nacht”

Gedichten schrijven is voor mij een manier om stil te staan bij wat ik voel en meemaak. Woorden helpen mij om emoties, gedachten en herinneringen een plek te geven. Soms komt een gedicht voort uit een mooi moment, soms uit iets moeilijks. Het kan gaan over liefde, verlies, hoop, of gewoon over iets kleins wat

Schrijven als uitlaatklep

Soms merk je pas hoeveel iets voor je betekent, op het moment dat het wegvalt. Dat is precies hoe het voor mij voelde met schrijven. Ik wist natuurlijk wel dat bloggen belangrijk voor me was, maar pas toen ik een tijdje niet schreef, merkte ik hoeveel het me eigenlijk brengt. Dus, kortgezegd: “Ik heb het