Sinds de eerste hittegolf van dit jaar heb ik er ineens een tweede slaapplek bij. Op mijn balkon. En het grappige is: ik ben daar eigenlijk helemaal niet meer weggegaan.
Toen het tijdens de eerste warme nachten binnen veel te warm was om lekker te slapen, besloot ik het gewoon eens te proberen. Ik rolde mijn scoutingmatje uit op het balkon en dacht: we zien wel hoe dit gaat. Na een paar nachten was ik eigenlijk wel om. Buiten slapen bleek namelijk veel fijner dan ik van tevoren had bedacht.
Dus verhuisde mijn matras naar het balkon. En inmiddels heb ik het helemaal serieus aangepakt. Via Marktplaats heb ik een vouwbed gevonden en daar ligt nu mijn eigen matras op. Een stuk comfortabeler dan mijn scoutingmatje en matras op de grond en eigenlijk voelt het inmiddels gewoon als mijn tweede slaapkamer.
En wat ik er zo heerlijk aan vind? De frisse lucht. Ik vind het echt fantastisch om buiten te slapen. Terwijl ik in bed lig, hoor ik de wind door de bomen waaien. Soms hoor ik ergens een vogel. Of een auto die in de verte voorbijrijdt. En dan is er de geur van de nacht. Dat klinkt misschien een beetje gek, maar buiten ruikt de lucht ’s nachts gewoon anders. Frisser. Rustiger. Buiten. En ik merk dat ik dat ontzettend fijn vind.
Misschien vraag je je nu af of ik dan niet nat word als het regent. Gelukkig valt dat ontzettend mee. Mijn balkon is namelijk zo gemaakt dat de regen er 99 procent van de tijd helemaal niet op komt. Dus eigenlijk lig ik standaard gewoon droog. Maar omdat ik inmiddels wel een beetje gehecht ben geraakt aan mijn buitenbed, wilde ik het ook voor die andere een procent goed geregeld hebben. Daarom heb ik ondertussen een waterproof gordijn gemaakt. Mocht het dus toch een keer regenen en komt de regen wel mijn kant op, dan kan ik het gordijn dichtdoen. Probleem opgelost.
En nee, ik lig ook niet midden in het zicht op mijn balkon. Mijn bed staat achter het muurtje dat als afbakening van het balkon is gemaakt. Dat muurtje zorgt er natuurlijk voor dat je niet zomaar van het balkon af kunt vallen, maar het zorgt er ook voor dat ik vanaf beneden niet helemaal in het zicht lig. Het voelt daardoor eigenlijk best privé.
Door dit alles ben ik dus op een punt gekomen waarop ik mezelf afvraag: hoelang kan ik dit eigenlijk volhouden? Want ik heb voorlopig helemaal geen plannen om weer naar binnen te gaan. Ik wil gewoon eens onderzoeken hoelang ik buiten kan blijven slapen. Tot het echt te koud wordt? Tot de herfst? Misschien zelfs nog langer? Ik weet het niet. We gaan het zien.
En terwijl ik daar zo over nadacht, realiseerde ik me ineens iets. Dit was/is eigenlijk een van mijn dromen. Vorig jaar ontstonden er allerlei nieuwe dromen en ideeën over dingen die ik nog eens wilde doen en ervaren. Buiten slapen was er daar eentje van. Alleen had ik op dat moment natuurlijk geen idee dat ik hem een jaar later gewoon zou uitvoeren. Sterker nog: ik had niet eens door dat ik mijn eigen droom aan het realiseren was. En misschien is dat nog wel het leukste aan dit hele verhaal. Dat niet iedere droom groot, spannend of ingewikkeld hoeft te zijn. Soms is een droom gewoon een matras op een balkon, de wind door de bomen en de geur van de nacht.
Nu moet ik alleen nog iets bedenken aan mijn balkon zelf. Want eerlijk is eerlijk: mijn tweede slaapkamer is inmiddels geregeld, maar mijn balkon kan nog wel een kleine make-over gebruiken. Het mag allemaal nog wat gezelliger, groener en meer als een echte buitenplek voelen. Maar dat komt wel. Voorlopig slaap ik hier gewoon lekker verder. Dankjewel dat je de moeite neemt om dit te lezen. Het betekent veel voor me.
Liefs,
Sharon Roos
