Titel van het boek: Dagboek van een cipier
Auteur: Femke Brosens
Uitgever: Lannoo
Publicatiedatum: 27 mei 2026
Aantal pagina’s: 248
Aantal sterren: 5 sterren
Achterflaptekst:
In de gevangenis schuilt achter elke celdeur een verhaal. Cipier Femke Brosens neemt je mee naar de Begijnenstraat in Antwerpen. Ze botst er op de donkere randen van onze samenleving, én op vormen van menselijkheid die daar onverwacht doorheen breken.
Waarom heeft elke sectie een eigen noodvoorraad confituur en smeken sommige gedetineerden om één klontje suiker? Wat betekent het om te werken in een arresthuis, een plek vol onzekerheid waar mensen wachten op een oordeel dat hun leven voorgoed kan veranderen? En hoe blijf je als jonge vrouw overeind op een overbevolkte mannenafdeling, waar geweld, verveling en uitzichtloosheid voortdurend door elkaar heen lopen?
Dagboek van een cipier is een meeslepend relaas dat je meteen naar binnen trekt, in een wereld die voor de meeste mensen achter slot en grendel blijft.
Eigen mening:
Een gevangenis is een plek waar de meeste van ons gelukkig nooit komen. We kennen het vooral uit films, series en het nieuws. Maar hoe is het eigenlijk om er iedere dag te werken? In Dagboek van een cipier neemt Femke Brosens je mee achter de deuren van de gevangenis in de Begijnenstraat in Antwerpen.
Tijdens het lezen kreeg ik een bijzonder kijkje in een wereld die normaal gesproken voor mij verborgen blijft. Femke vertelt over haar ervaringen als jonge cipier op een overbevolkte mannenafdeling. Over geweld, verveling en de onzekerheid waarmee gedetineerden te maken hebben. Maar ook over de kleine momenten van menselijkheid die je misschien niet direct verwacht in een gevangenis.
Juist die kleine verhalen vond ik mooi om te lezen. Waarom is er op iedere afdeling een noodvoorraad confituur? En waarom kan een simpel klontje suiker zoveel betekenen voor iemand? Het zijn details die ervoor zorgen dat de mensen achter de celdeuren meer worden dan alleen ‘gedetineerden’. Wat mij ook bijbleef, is hoe ingewikkeld het werk van een cipier moet zijn. Je hebt te maken met mensen die soms vreselijke dingen hebben gedaan, maar tegelijkertijd blijven het mensen met hun eigen verhaal, emoties en problemen.
Femke schrijft open en toegankelijk en laat zowel de donkere als de menselijke kant van het gevangenisleven zien. Daardoor voelde het tijdens het lezen soms bijna alsof ik even met haar meeliep door de gangen van de gevangenis. Dagboek van een cipier heeft mijn beeld van het gevangenisleven in ieder geval veranderd. Het laat je nadenken over wat er achter iedere celdeur schuilgaat. Een indrukwekkend boek dat je meeneemt naar een wereld waar je normaal gesproken maar weinig van ziet.
