GewoonSharonNL

Uit het struisvogelgat gekropen

Published on: by Sharon Roos Comment

Soms is het leven gewoon… veel. Te veel. En als het te veel wordt, heb ik de neiging om mijn kop in het spreekwoordelijke zand te steken. Net als een struisvogel. Niet kijken, niet voelen, even niet bestaan. Zo was het ook dit weekend. Ik had net gehoord dat er nog een operatie volgt. Nog […]

Gedicht: “Tranen”

Published on: by Sharon Roos 1 Comment

Gedichten schrijven is voor mij een manier om stil te staan bij wat ik voel en meemaak. Woorden helpen mij om emoties, gedachten en herinneringen een plek te geven. Soms komt een gedicht voort uit een mooi moment, soms uit iets moeilijks. Het kan gaan over liefde, verlies, hoop, of gewoon over iets kleins wat […]

Herstelperiode; Ik wil te snel

Published on: by Sharon Roos Comment

Nog geen twee weken gelden ben ik geopereerd. Niks kleins, niks wat je zomaar even doet. En toch dacht ik ergens in mijn hoofd: “Na een weekje rust kan ik vast weer van alles.” Maar nu zit ik midden in een herstelperiode van drie maanden, waarvan de eerste zes weken zonder bukken, tillen of zwaar […]

Langoor, mijn kostbaarste bezit

Published on: by Sharon Roos Comment

Ik ben Sharon Roos, ik ben 31 jaar en ik slaap nog steeds met een knuffel. Niet zomaar een knuffel, maar Langoor, een konijn met lange, zachte oren en een hart van troost. Hij is mijn trouwste metgezel. Als er ooit brand zou uitbreken en ik maar een ding kon redden, dan wist ik het […]

Gedicht: “Gebroken”

Published on: by Sharon Roos Comment

Gedichten schrijven is voor mij een manier om stil te staan bij wat ik voel en meemaak. Woorden helpen mij om emoties, gedachten en herinneringen een plek te geven. Soms komt een gedicht voort uit een mooi moment, soms uit iets moeilijks. Het kan gaan over liefde, verlies, hoop, of gewoon over iets kleins wat […]