Titel van het boek: UP: Psychiatrische roman
Auteur: Myrthe van der Meer
Uitgever: The house of books
Publicatiedatum: 15 februari 2015
Aantal pagina’s: 336
Aantal sterren: 4 sterren
Achterflaptekst:
‘Heb ik dan nooit een normale dag gehad? Ja, de momenten tussen de depressies en dat bijna extatische gevoel van geluk in. Maar ik ben altijd op doorreis, van down naar up en weer terug. Dat die depressieve kant een probleem is snap ik, maar als nu ook alles boven de streep een probleem is… Wanneer ben ik dan géén probleem? Wanneer ben ik dan géén risico, geen belasting voor de mensen om mij heen? Wie ben ik dat ik zo mag zijn?’
Als Emma enthousiast naar het laatste gesprek met haar psychiater gaat, gebeurt er iets wat ze niet helemaal had voorzien; haar psychiater is verdwenen, de vervanger weet niets van een eindgesprek en voor het einde van de dag is ze opgenomen op de paaz; de psychiatrische afdeling van het algemeen ziekenhuis. Alweer.
Aangezien deze nieuwe paazvakantie wel een vergissing moet zijn, gaat Emma in het doolhof van pillen, psychiaters en medepatiënten op zoek naar een verklaring. Want als je niet ziek bent, hoef je toch ook niet beter te worden? Als de verklaring in de vorm van een nieuwe diagnose lijkt te komen, begint ze zich echter af te vragen of ze die wel wil weten; want wat als je je eigen waarnemingen en gedachten niet meer kunt vertrouwen, en je grootste vijand niet in de buitenwereld zit, maar in je eigen hoofd?
Eigen mening:
Na het eerste boek was ik nieuwsgierig naar dit vervolg. Ik wist al dat de schrijfster eerlijk en dichtbij durft te schrijven, maar toch kwam dit verhaal opnieuw binnen. Vanaf het begin voel je de verwarring van Emma. Ze denkt dat ze een afrondend gesprek heeft met haar psychiater, maar ineens wordt ze weer opgenomen op de paaz. Tijdens het lezen voelde dat beklemmend. Dat idee dat je ergens belandt zonder dat je precies begrijpt waarom en dat anderen dan lijken te bepalen wat er met je gebeurt. Het lijkt me vreselijk..
Wat ik sterk vind aan dit boek, is hoe het laat zien hoe het is om te twijfelen aan je eigen gedachten en gevoelens. De zoektocht naar een diagnose, en tegelijk de vraag of je die wel wílt weten, vond ik heel mooi en pijnlijk beschreven. Het maakt duidelijk hoe ingewikkeld mentale gezondheid kan zijn, voor jezelf maar ook voor de mensen om je heen. De schrijfstijl is open en eerlijk, zonder het zwaarder te maken dan nodig. Juist daardoor komt het verhaal dichtbij. Je leest niet alleen wat Emma meemaakt, maar ook wat er in haar hoofd gebeurt. En dat maakt dat je haar beter begrijpt.
Dit boek is wat mij betreft een waardevol vervolg. Het laat zien dat herstel niet rechtlijnig is. Ik zou het aanraden aan mensen die zich herkennen in mentale worstelingen, maar ook aan mensen die iemand in hun omgeving beter willen begrijpen. Soms helpt een verhaal om net iets meer inzicht te krijgen in wat je niet kunt zien.
Andere boeken van Myrthe van der Meer:
– Myrthe van der Meer – Paaz: psychiatrische roman