Titel van het boek: Het kaartenhuis
Auteur: Rifka Faber
Uitgever: Boekerij
Publicatiedatum: 23 januari 2025
Aantal pagina’s: 70
Aantal sterren: 5 sterren
Achterflaptekst:
Rotterdam, 1965. Beginnend rechercheur Rien Griffioen moet zich nog bewijzen als er op een bouwplaats een lijk wordt gevonden. Zijn ervaren leidinggevende Dirk Schoenmaker stelt al gauw vast dat het zelfmoord was, maar Rien is niet overtuigd. Zeker als hij meer te weten komt over het slachtoffer, een belastinginspecteur met de reputatie van een bloedhond. Dirk beveelt hem de zaak te laten vallen, maar Rien is ervan overtuigd dat er dingen verzwegen worden. En dat zet hem voor het blok. Hoever wil hij gaan om zijn principes te volgen? Hoeveel durft hij op het spel te zetten voor de waarheid?
Eigen mening:
We bevinden ons in Rotterdam, 1965. Beginnend rechercheur Rien Griffioen krijgt te maken met een zaak die op het eerste gezicht simpel lijkt: een lijk op een bouwplaats. Zelfmoord, zegt zijn ervaren leidinggevende Dirk Schoenmaker al snel. Zaak gesloten. Maar Rien voelt dat er iets niet klopt. En hoe verder je leest, hoe meer je zelf ook begint te twijfelen. Wat ik sterk vond, is hoe duidelijk je de spanning voelt tussen ervaring en intuïtie. Dirk die vanuit routine redeneert. Rien die nog iets te bewijzen heeft, maar ook durft te vertrouwen op zijn onderbuikgevoel. Zeker wanneer blijkt dat het slachtoffer een belastinginspecteur was met de reputatie van een bloedhond, krijgt het verhaal een extra laag. Want wie had er baat bij zijn dood?
Tijdens het lezen merkte ik dat ik steeds meer mee ging in Rients worsteling. Laat je het los, omdat je leidinggevende dat zegt? Of volg je je principes, ook als dat gevolgen kan hebben voor je carrière? Die morele spanning maakt het verhaal sterker dan alleen een “wie heeft het gedaan”-vraag. De sfeer van de jaren zestig is subtiel aanwezig. Geen lange beschrijvingen, maar precies genoeg om je het gevoel te geven dat je even terug in de tijd stapt. Het taalgebruik is vlot en beeldend. Daardoor leest het verhaal prettig en vlieg je er eigenlijk doorheen.
En dat is meteen ook mijn enige “kritiekpunt”.. Het was zo uit! Ik heb echt genoten van dit korte verhaal en vond het oprecht jammer dat ik al bij de laatste bladzijde was. Ik had best nog langer met Rien willen meelopen in zijn zoektocht naar de waarheid. Of hoe zijn cariere verder gaat. Voor mij smaakt dit absoluut naar meer. Ik kijk dan ook uit naar nieuwe boeken of verhalen van deze schrijver(s). Als dit een voorproefje is, dan ben ik benieuwd wat er nog meer in het verschiet ligt.
Andere boeken van Rifka Faber:
– Fatale oplossing