Titel van het boek: Zeven brieven
Auteur: Tina de Bruin
Uitgever: Thomas Rap
Publicatiedatum: 4 november 2025
Aantal pagina’s: 248
Aantal sterren: 3 sterren
Achterflaptekst:
Dit verhaal begint als een meisje van vijf op haar blote voeten naar het huis van haar opa en oma rent. Thuis gaat het niet meer, maar bij haar grootouders ook niet. Haar opa houdt niet van mensen, en misschien nog wel het minst van haar oma. Het meisje voelt dat ze in dit dorp aan de oever van de Rijn niet kan blijven. Dat ze anders is dan Riny van Kleef, Rolton Wekenborg, Fenny Jeuken en Vette François, die hier wel kunnen ademen. Dat ze haar oma kan troosten, maar niet voor altijd. Ze hoopt dat charmezanger Rex Gildo gelijk heeft als hij zingt: ‘Es muß sich alles doch zum Guten wenden?’ Maar vooral hoopt ze dat er ergens een anders is. Zeven brieven is het hartverscheurende maar ook geestige verhaal van een meisje dat zo snel mogelijk wil opgroeien om het anders te kunnen doen.
Eigen mening:
Toen ik Zeven brieven begon te lezen, moest ik eerst even wennen aan de schrijfstijl. De manier van vertellen is anders dan ik gewend ben. Hierdoor voelde ik in het begin wat afstand tot het verhaal. Maar na een paar bladzijden merkte ik dat ik er steeds meer in kwam en dat het verhaal me begon mee te nemen.
Het boek vertelt het verhaal van een meisje dat zich nergens echt thuis voelt. Niet bij haar ouders, maar ook niet bij haar grootouders. Terwijl ze probeert te begrijpen waar ze wel kan ademen en zichzelf kan zijn. Lees je over een jeugd die zowel pijnlijk als kwetsbaar is. De combinatie van verdrietige momenten en kleine, bijna lichte observaties maakt het verhaal bijzonder.
Soms vond ik het heftig om te lezen wat Tina heeft meegemaakt. Sommige situaties en gevoelens raakten aan mijn eigen jeugd, en dat was op momenten best triggerend. Dan moest ik mezelf even herinneren dat ik nu veilig ben en dat die tijd achter me ligt. Dat maakte het lezen soms confronterend, maar ook persoonlijk. Juist daardoor bleef het verhaal wel binnenkomen. Het boek laat zien hoe een kind probeert te overleven in een wereld die niet altijd zacht is, en hoe hoop, hoe klein ook toch aanwezig kan blijven. Ondanks de moeilijke stukken vond ik Zeven brieven een mooi en waardevol boek om te lezen. Een verhaal dat raakt, soms schuurt, maar ook laat zien hoe krachtig het kan zijn om door te blijven gaan en te geloven dat het ooit anders kan worden.