Na jaren trouwe dienst en dagelijks gebruik heeft mijn oude e-reader het helaas begeven. Eerst verscheen er een streep op het scherm, wat het lezen behoorlijk lastig maakte. Maar ik bleef nog koppig doorgaan, want afscheid nemen vond ik moeilijk. Totdat hij er na een paar maanden echt mee stopte. Hij deed helemaal niets meer.
Een nieuw hoofdstuk met een nieuwe e-reader
Gedicht: “Ik mis jou”
Gedichten schrijven is voor mij een manier om stil te staan bij wat ik voel en meemaak. Woorden helpen mij om emoties, gedachten en herinneringen een plek te geven. Soms komt een gedicht voort uit een mooi moment, soms uit iets moeilijks. Het kan gaan over liefde, verlies, hoop, of gewoon over iets kleins wat
Misselijk op weg
De laatste weken heb ik last van iets nieuws. En eerlijk? Het is echt enorm vervelend, want het beperkt me behoorlijk. Ik word namelijk misselijk in de trein. In het begin dacht ik nog: ach, dat zal wel komen doordat ik net geopereerd ben en nog aan het herstellen ben. Mijn lichaam heeft de afgelopen
Echt gestopt! – Nagelbijten #7
Het is inmiddels ruim een maand geleden dat ik mijn laatste blog schreef over nagelbijten. En eerlijk gezegd voelt het nu alsof ik in een heel nieuwe fase terecht ben gekomen. Mijn nagels zijn weer lang, echt lang en ik merk dat het nagelbijten steeds verder naar de achtergrond verdwijnt. Wat me misschien nog wel
Gedicht: “Een jas van stoer en sterk”
Gedichten schrijven is voor mij een manier om stil te staan bij wat ik voel en meemaak. Woorden helpen mij om emoties, gedachten en herinneringen een plek te geven. Soms komt een gedicht voort uit een mooi moment, soms uit iets moeilijks. Het kan gaan over liefde, verlies, hoop, of gewoon over iets kleins wat
Van brandstof naar genieten
Sinds mijn eerste operatie, begin mei, is er ergens in mij een knop omgegaan. Het klinkt misschien gek, maar ik werd ineens keihard met mijn neus op de feiten gedrukt. Mijn lichaam werd ziek en ik voelde heel duidelijk: zo kan het niet langer! Ik moet beter voor mezelf gaan zorgen. Niet een beetje, maar
Können Sie uns helfen?
Het begon allemaal heel onschuldig. Twee dames spraken me aan met de vraag: “Können Sie uns helfen?” Natuurlijk zei ik meteen ja. Ik wilde hen graag helpen, maar precies op dat moment begon mijn gestuntel. Zodra ik wilde antwoorden, veranderde mijn hoofd in een complete warboel van talen. Ik heb nou eenmaal geen talenknobbel. En
Gedicht: “De buikachtbaan”
Gedichten schrijven is voor mij een manier om stil te staan bij wat ik voel en meemaak. Woorden helpen mij om emoties, gedachten en herinneringen een plek te geven. Soms komt een gedicht voort uit een mooi moment, soms uit iets moeilijks. Het kan gaan over liefde, verlies, hoop, of gewoon over iets kleins wat
Muizenstapjes vooruit
Op dit moment weet ik gewoon niet zo goed wat ik moet schrijven. Mijn gedachten vliegen van hot naar her. Zo erg dat ik er zelf even geen lijn in kan ontdekken. Het ene moment voel ik dit, het andere moment dat. Het is vermoeiend en verwarrend; het maakt me onrustig en soms ook best
Terugschakelen naar de basis
De afgelopen weken werd het me even teveel. Terwijl ik bezig was om lichamelijk op te bouwen, sloeg de vermoeidheid ineens keihard toe. Het leek alsof mijn lijf zei: “Ho, stop nu! Dit gaat te snel.” En eerlijk? Dat voelde vet frustrerend. Want ondanks dat ik geen keuze had, wilde ik geen stapje terug doen.