Sinds mijn eerste operatie, begin mei, is er ergens in mij een knop omgegaan. Het klinkt misschien gek, maar ik werd ineens keihard met mijn neus op de feiten gedrukt. Mijn lichaam werd ziek en ik voelde heel duidelijk: zo kan het niet langer! Ik moet beter voor mezelf gaan zorgen. Niet een beetje, maar
Van brandstof naar genieten
Können Sie uns helfen?
Het begon allemaal heel onschuldig. Twee dames spraken me aan met de vraag: “Können Sie uns helfen?” Natuurlijk zei ik meteen ja. Ik wilde hen graag helpen, maar precies op dat moment begon mijn gestuntel. Zodra ik wilde antwoorden, veranderde mijn hoofd in een complete warboel van talen. Ik heb nou eenmaal geen talenknobbel. En
Gedicht: “De buikachtbaan”
Gedichten schrijven is voor mij een manier om stil te staan bij wat ik voel en meemaak. Woorden helpen mij om emoties, gedachten en herinneringen een plek te geven. Soms komt een gedicht voort uit een mooi moment, soms uit iets moeilijks. Het kan gaan over liefde, verlies, hoop, of gewoon over iets kleins wat
Muizenstapjes vooruit
Op dit moment weet ik gewoon niet zo goed wat ik moet schrijven. Mijn gedachten vliegen van hot naar her. Zo erg dat ik er zelf even geen lijn in kan ontdekken. Het ene moment voel ik dit, het andere moment dat. Het is vermoeiend en verwarrend; het maakt me onrustig en soms ook best
Terugschakelen naar de basis
De afgelopen weken werd het me even teveel. Terwijl ik bezig was om lichamelijk op te bouwen, sloeg de vermoeidheid ineens keihard toe. Het leek alsof mijn lijf zei: “Ho, stop nu! Dit gaat te snel.” En eerlijk? Dat voelde vet frustrerend. Want ondanks dat ik geen keuze had, wilde ik geen stapje terug doen.
Gedicht: “Een dag teveel”
Gedichten schrijven is voor mij een manier om stil te staan bij wat ik voel en meemaak. Woorden helpen mij om emoties, gedachten en herinneringen een plek te geven. Soms komt een gedicht voort uit een mooi moment, soms uit iets moeilijks. Het kan gaan over liefde, verlies, hoop, of gewoon over iets kleins wat
De boom die ik vanuit mijn raam zie
Elke ochtend wanneer ik wakker word en mijn ogen open, zie ik hem daar staan. Groot, rustig, en stevig geworteld in de aarde: de boom die ik vanuit mijn raam zie. Het lijkt misschien iets kleins, maar deze boom is voor mij in de loop der tijd iets heel bijzonders geworden. Op dagen die licht
Nagelbijten voorbij? – Nagelbijten #6
Een paar dagen geleden brak er ineens een nagel af. Gewoon zo’n stom momentje: blijven haken, krak, weg mooi randje. Vroeger was dit het begin van het einde. Een nagel eraf? Dan moesten de anderen er ook wel aan geloven. Zo ging dat altijd: ik begon te bijten, en voor ik het wist waren al
Gedicht: “Wanneer deuren fluisteren”
Gedichten schrijven is voor mij een manier om stil te staan bij wat ik voel en meemaak. Woorden helpen mij om emoties, gedachten en herinneringen een plek te geven. Soms komt een gedicht voort uit een mooi moment, soms uit iets moeilijks. Het kan gaan over liefde, verlies, hoop, of gewoon over iets kleins wat
Een glimlach van opluchting
Na mijn eerste angsttandartsafspraak op mijn negentiende ben ik braaf blijven gaan. Elke controle, elke behandeling… ik was er. Niet zonder spanning, en zeker niet zonder tranen, maar ik ging. En dat was, en is, voor mij nog steeds een enorme overwinning. Waar ik vroeger jarenlang geen voet over de drempel van een tandartspraktijk durfde