Dit jaar staat er bij mij geen kerstboom. En dat is een keuze waar ik best even over na heb moeten denken, maar die uiteindelijk heel kloppend voelt voor mij. Niet omdat ik persee tegen gezelligheid ben. Maar omdat het me dit jaar simpelweg te veel energie kost. Energie die ik er nu niet voor over heb.
Een kerstboom opzetten betekent bij mij niet alleen “even een boom neerzetten”. Het betekent sjouwen, uitzoeken, versieren, alles weer netjes maken. En eerlijk? Alleen al bij die gedachte voelde ik weerstand. Niet omdat ik lui ben, maar omdat mijn hoofd en hart op dit moment al genoeg te dragen hebben. Mijn emoties en gedachten gaan alle kanten op en ik heb geen behoefte om te doen alsof ik het allemaal gezellig en leuk vind, terwijl dat gevoel er eigenlijk niet is. Dat toneelstukje spelen past niet bij mij.
Daar komt nog iets heel praktisch bij: (kitten) Guusje. Ik weet nu al bijna zeker dat hij een kerstboom zou zien als het ultieme speeltje. Takken, lampjes, ballen… feest. En normaal zou ik daar misschien om kunnen lachen, hem er steeds weghalen en opnieuw beginnen. Maar op dit moment kan ik die constante alertheid er niet bij hebben. Steeds opletten, steeds corrigeren, steeds “nee Guusje”. Dat voelt als te veel. Dus ook daarom voelde het niet opzetten van een kerstboom als de meest rustige keuze.
Toch heb ik hier best wat vragen over gekregen. “Waarom geen kerstboom?” “Dat hoort er toch bij?” “Is het dan niet gezellig bij je?” En soms werd mijn uitleg ook een beetje raar gevonden. Alsof het niet logisch is om hier bewust voor te kiezen. Dat raakt me meer dan ik zou willen toegeven. Niet omdat ik twijfel aan mijn keuze, maar omdat het confronterend is hoe snel iets wat voor mij heel kloppend voelt, door een ander wordt beoordeeld.
Want dit is mijn huis. Mijn energie. Mijn hoofd. En dus ook mijn keuze. Het feit dat ik geen kerstboom neerzet, betekent niet dat ik geen warmte of rust zoek. Misschien juist wel. Alleen dan op een andere manier. Zonder extra prikkels, zonder verwachtingen, zonder moeten. Mijn mening verandert er niet door. Ik weet dat dit voor mij nu de juiste beslissing is. Misschien zet ik volgend jaar weer een boom. Misschien ook niet. Maar dit jaar kies ik voor mezelf. Voor rust. Voor eerlijk zijn naar hoe ik me voel. En dat mag er ook zijn, zelfs in december. Dankjewel dat je de moeite neemt om dit te lezen. Het betekent veel voor me.
Liefs,
Sharon Roos