Sneeuw kan er prachtig uitzien. Alles wordt wit en lijkt bijna magisch. Maar eerlijk? Voor mij zorgt het er ook voor dat ik in lastige situaties terechtkom. Vooral omdat mijn onafhankelijkheid erdoor wordt beïnvloed. Normaal probeer ik zoveel mogelijk zelf te doen. Ik plan mijn dagen, ga naar afspraken en regel mijn eigen dingen. Maar zodra er sneeuw ligt, merk ik hoe kwetsbaar mijn zelfstandigheid ineens is.
Met de scootmobiel overal naartoe gaan is niet altijd veilig als de wegen glad zijn. Dat betekent dat ik soms keuzes moet maken: blijf ik waar ik ben, of neem ik het risico? En eerlijk? Dat laatste voelt lang niet altijd oké. Ook het openbaar vervoer helpt niet altijd. Omdat ik geen rijbewijs heb, ben ik afhankelijk van treinen en bussen. Zodra er sneeuw ligt, valt er van alles uit. Treinen rijden niet, bussen rijden minder en vertragingen stapelen zich op. Een ritje dat normaal vanzelfsprekend is, wordt ineens een hele onderneming; of helemaal niet mogelijk.
Wat het nog lastiger maakt, is dat ik het soms spannend vind om afspraken af te zeggen. Ik denk dan: is mijn reden wel goed genoeg? Word ik veroordeeld omdat ik het niet verantwoord vind om nu met de scootmobiel weg te gaan? Die onzekerheid maakt het kiezen extra zwaar. Toch heb ik het deze keer gevraagd of een afspraak aangepast kon worden. En dat bracht zoveel opluchting! Er werd positief op gereageerd en de afspraak is nu via beeldbellen. Iets wat denk ik ook komt doordat we tijdens corona zo vaak via beeldbellen hebben gewerkt. Het is niet ideaal, maar voor nu werkt het prima. En dat voelt echt prettig.
Ondanks alles probeer ik ook te zien wat mooi is. De wereld ziet er nu echt magisch uit met die sneeuw, en ik geniet ervan om naar buiten te kijken. Tegelijk hoop ik dat ik snel weer op pad kan, dat ik weer kan doen wat ik wil, zonder beperkingen of zorgen. Gewoon weer naar mijn afspraken kunnen, de natuur ervaren en de vrijheid hebben om te gaan en staan waar ik wil.
Voor nu betekent het accepteren van de sneeuw en het feit dat ik creatief en flexibel moet zijn. Dat ik waar nodig oplossingen kan zoeken; zoals beeldbellen. Het herinnert me eraan dat onafhankelijk zijn niet altijd betekent dat je alles zelf kan doen. Soms betekent het ook dat je mag vertrouwen op anderen en dat je mag zorgen dat je veilig blijft, ook als dat betekent dat je je plannen moet aanpassen. Dankjewel dat je de moeite neemt om dit te lezen. Het betekent veel voor me.
Liefs,
Sharon Roos