Gedichten schrijven is voor mij een manier om stil te staan bij wat ik voel en meemaak. Woorden helpen mij om emoties, gedachten en herinneringen een plek te geven. Soms komt een gedicht voort uit een mooi moment, soms uit iets moeilijks. Het kan gaan over liefde, verlies, hoop, of gewoon over iets kleins wat me opvalt in het dagelijks leven. Na jaren geen gedichten meer te hebben geschreven, heb ik deze hobby weer opgepakt. Met mijn gedichten probeer ik te luisteren naar wat er in mij opkomt. Elk gedicht is eerlijk en komt recht uit mijn hart. Ik hoop dat anderen zich erin herkennen, geraakt worden of er even bij stil blijven staan. Zoals je ziet is het me gelukt om een nieuw gedicht te schrijven wat ik graag met jullie wil delen!
Ik zie je zoeken:
Ik zie het in je ogen,
ze zijn groot en bang.
Je zoekt naar woorden,
maar ze blijven weg, te lang.
Je fronst, je lacht onzeker,
alsof je het zelf ook voelt.
Dat er iets wegglipt,
wat je vast wil houden, onbedoeld.
“Het zit hier,” zeg je zacht,
en tikt tegen je hoofd.
De paniek breekt door je stem,
alsof je jezelf niet meer gelooft.
Je weet dat je dingen vergeet,
en dat maakt het zo zwaar.
Want je bent er nog,
maar raakt tegelijk iets kwijt,
keer op keer, steeds, zowaar.
Ik zie de wanhoop in je handen,
die zoeken naar houvast.
De tranen die je wegslikt,
omdat je niet wilt dat je me belast.
Je zegt: “Ik doe zo mijn best,”
en dat breekt iets in mij.
Want dit is geen onwil,
dit is iets wat jou overkomt,
elke dag weer erbij.
Ik wou dat ik het kon stoppen,
de angst uit je hoofd kon halen.
Maar ik kan alleen bij je blijven,
je vasthouden, alles blijven herhalen.
En ook al vergeet je straks misschien
wie ik ben, of wat ik zei,
ik hoop dat je blijft voelen
dat ik er ben, dichtbij.
Eerdere blogs van de reeks Lieve oma:
– Gedicht: “De naam die jij vergat” – Lieve oma #1
– Gedicht: “Een moment van herkenning” – Lieve oma #2
One thought on “Gedicht: “Ik zie je zoeken” – Lieve oma #3”