Het nieuwe jaar is begonnen en daarmee zijn ook de “vakanties” weer voorbij. Het normale leven start weer op. Afspraken komen terug in mijn agenda, vaste momenten krijgen opnieuw een plek en langzaam sluipt er weer ritme in mijn dagen. En eerlijk? Ik ben daar stiekem enorm blij mee.
Als je mijn eerdere blogberichten hebt gelezen, weet je dat december voor mij een lastige maand was. Leeg, zwaar en confronterend. Ergens voelt het misschien alsof ik in herhaling val door dat nu opnieuw te benoemen. Maar toch wil ik er nog een keer over schrijven. Juist omdat het contrast zo groot is. Juist omdat ik nu zo duidelijk voel hoe fijn het is dat het januari is. Het feit dat de dagen weer “normaal” worden. En weet je; dit gevoel verdient ook ruimte.
Rond deze tijd hoor je overal over goede voornemens. En hoewel ik echt geloof dat je die op elk moment kunt starten, merk ik dat de start van dit jaar mij toch aanzet tot reflectie. Ik wil beter voor mezelf gaan zorgen. Dat betekent: beter eten, geen maaltijden meer overslaan en mijn lichaam serieus nemen.
Hoewel ik al geruime tijd standaard een warme avondmaaltijd eet, merk ik dat ik hier nog stappen in kan zetten. Ik sla namelijk nog dagelijks mijn ontbijt of lunch over. Dat komt erop neer dat ik vaak maar twee maaltijden per dag eet. Iets wat niet ideaal is, zeker niet met een chronische ziekte. Dit is iets wat ik wil veranderen. Ik ben het waard om goed te eten. Honger hebben is iets om naar te luisteren en niet te negeren. Ik mag mezelf dezelfde liefde geven die ik geef aan Floortje, Daantje en Guusje. En voldoende eten hoort daar ook bij.
Daarnaast merk ik dat ik meer ritme wil in mijn leven. Vaste momenten waarop ik weet waar ik aan toe ben. Daarom ga ik ook dit jaar weer gebruikmaken van een papieren agenda waarin ik alles opschrijf. Ook wil ik minder op mijn telefoon zitten. Vooral ’s avonds wil ik stoppen met doelloos scrollen en meer aanwezig zijn in het hier en nu. Muziek luisteren, breien, lezen… dingen die me rust geven. Ook wil ik anders omgaan met mijn tijd rondom afspraken. Ik plan vaak veel marge in omdat ik absoluut niet te laat wil komen. Daardoor ben ik regelmatig veel te vroeg en zit ik vooral te wachten. Dat levert veel loze tijd op. Tijd die ik niet bewust gebruik, maar ook niet echt kan invullen.
Wat ik dit jaar vooral wil vasthouden, is mildheid. Niet te veel in één keer willen. Kleine stapjes creëren die haalbaar zijn en die me helpen. Dus ja, misschien herhaal ik mezelf een beetje. Maar dit keer niet om het zware te benadrukken, maar juist het fijne. Het is januari. Het normale leven start weer. En dat is voor mij, op dit moment, echt iets goeds! Dankjewel dat je de moeite neemt om dit te lezen. Het betekent veel voor me.
Liefs,
Sharon Roos