En dan opeens, ben je er niet meer… Ook al wisten we dat dit moment ooit zou komen, het nieuws overviel me toch. Alsof mijn hoofd wist dat dit stond te gebeuren, maar mijn hart nog niet mee kon. Nadat je gevallen was ging het ineens snel. Sneller dan ik had verwacht. Sneller dan ik aankon.
En toch was daar plots dat lang gevreesde berichtje dat het niet lang meer zou duren. De dagen daarna ben ik nog een paar keer bij je geweest. Momenten waar ik vast nog over zal schrijven. Maar nu nog even niet. Mijn hoofd staat daar niet naar. Mijn emoties gaan van hot naar her. Verdriet, rust, ongeloof, dankbaarheid. En soms, soms voel ik niets. Dat vind ik misschien nog wel het gekst. Het lijkt alsof ik me verdoofd voel. Alsof alles een beetje langs me heen gaat. Alsof ik niet goed weet wat ik moet doen, denken of voelen.
Ik merk het ook in kleine dingen. Het goed voor mezelf zorgen gaat de laatste dagen minder. Terwijl dat sinds ik de app Finch gebruik juist beter ging. Kleine routines die me houvast geven, lukten ineens niet. Ik vergat mijn medicijnen. Of ik twijfelde of ik ze al had ingenomen en stond op het punt om de volgende dosis te pakken.
Dat soort kleine momenten die laten zien dat mijn hoofd vol zit. Mijn huis is ook niet zo netjes als ik had gewild. Normaal vind ik dat belangrijk. Nu lukt het gewoon even niet. En het slapen gaat minder. Ik lig meer wakker en pieker over dingen die ik eigenlijk los zou moeten laten. Al is dat misschien ook wel logisch.
Ik merk dat mijn lichaam begint tegen te spreken. Zeker omdat ik nog rustig aan moet doen ivm mn laatste niersteenoperatie. Soms voelt het alsof ik (fysiek) op instorten sta. En dat wil ik niet. Want vrijdag is de crematie. En ik wil daar zijn. Ik wil dat kunnen dragen. Het blijft onwerkelijk om dit te schrijven. Het feit dat oma er niet meer is. Dat dit het hoofdstuk van afscheid is. Dankjewel dat je de moeite neemt om dit te lezen. Het betekent veel voor me.
Liefs,
Sharon Roos
Eerdere blogs van de reeks Lieve oma:
– Gedicht: “De naam die jij vergat” – Lieve oma #1
– Gedicht: “Een moment van herkenning” – Lieve oma #2
– Gedicht: “Ik zie je zoeken” – Lieve oma #3
– Wanneer het contact verandert – Lieve oma #4
– Wanneer ik, voor jou, iemand anders word – Lieve oma #5
– Berusting – Lieve oma #6
One thought on “Tot ooit – Lieve oma #7”