Titel van het boek: 100 dagen kanker
Auteur: Rachel Franse
Uitgever: Q
Publicatiedatum: 1 oktober 2018
Aantal pagina’s: 131
Aantal sterren: 3 sterren
Achterflaptekst:
Met het vermoeden van een ‘ontstekinkje’ loopt freelance tv-maker Rachel Franse het ziekenhuis in en twee uur later staat ze met de diagnose borstkanker weer buiten. Het is het begin van een drie maanden durende rollercoaster.
Terwijl vrijwel alle vrouwen die de diagnose borstkanker krijgen uitgaan van een jarenlang traject, blijkt dat niet altijd het geval. 100 dagen kanker vertelt het verhaal van een kortdurende, ‘lichte’ borstkanker. Het is een persoonlijk verslag met tips en adviezen én met een interview met prof. dr. Emiel Rutgers, kankerchirurg gespecialiseerd in borstkanker in het Antoni van Leeuwenhoek in Amsterdam.
Eigen mening:
Sommige boeken lees je omdat het onderwerp je interesseert. Andere boeken pak je op omdat je er zelf middenin zit. Ik ben dit boek gaan lezen omdat ik zelf ook kanker heb. Mijn soort kanker is anders dan de borstkanker waar Rachel over schrijft, maar toch vind ik het fijn om verhalen van andere mensen te lezen die iets soortgelijks meemaken. Misschien juist omdat ik soms het idee heb dat ik op een ‘verkeerde’ manier omga met wat mij is overkomen.
Er bestaat natuurlijk geen handleiding voor hoe je met kanker moet omgaan. Toch kan ik dat soms wel zo voelen. Alsof ik iets anders zou moeten voelen, reageren of doen. Het lezen van verhalen van anderen helpt mij dan om te merken dat ik niet de enige ben die hiermee worstelt. Soms zorgt zo’n verhaal ervoor dat ik dichter bij mijn eigen gevoel kom. En soms gebeurt er iets heel simpels: ik lees een stukje, herken mezelf erin en ineens komen de tranen. Juist dat vind ik waardevol. Even niet sterk hoeven zijn, maar gewoon voelen wat er zit.
Rachel Franse neemt je in 100 dagen kanker mee in de honderd dagen nadat ze onverwacht de diagnose borstkanker krijgt. Ze loopt het ziekenhuis binnen met het idee dat ze een ontsteking heeft en staat twee uur later buiten met de boodschap dat ze borstkanker heeft. Wat ik mooi vind aan dit boek, is de manier waarop Rachel haar verhaal vertelt. Het is persoonlijk, eerlijk en toegankelijk geschreven. Geen ingewikkeld medisch verhaal, maar vooral haar eigen ervaringen en wat de diagnose met haar doet. En juist daarin vond ik veel herkenning.
Hoewel mijn eigen verhaal anders is, herkende ik gevoelens van onzekerheid, het zoeken naar houvast en de manier waarop kanker ineens onderdeel wordt van je dagelijks leven. Het maakte voor mij duidelijk dat iedere vorm van kanker en ieder traject anders is, maar dat bepaalde gevoelens toch heel herkenbaar kunnen zijn. Ook vond ik het prettig dat Rachel niet alleen de moeilijke kanten beschrijft. Er is ruimte voor gewone dingen, praktische tips en momenten waarop het leven ondanks alles gewoon doorgaat.
Ik vond 100 dagen kanker dan ook een heel mooi boek om te lezen. Niet alleen omdat het goed geschreven is, maar vooral omdat ik mezelf er op sommige momenten in herkende. Je leest het verhaal van iemand anders, maar ondertussen kan het je helpen om je eigen verhaal beter te begrijpen.
