Titel van het boek: Welkom bij de club
Auteur: Thomas van der Meer
Uitgever: Uitgeverij Pluim
Publicatiedatum: 18 oktober 2019
Aantal pagina’s: 160
Aantal sterren: 4 sterren
Achterflaptekst:
Thomas werd geboren met een andere naam in een ander lichaam. Wanneer hij besluit te worden zoals hij zich voelt, lopen de reacties sterk uiteen. Mevrouw Krabbenborg, zijn manager, steekt haar mening niet onder stoelen of banken en schept er plezier in steeds weer te benadrukken hoe ingewikkeld het is. Dennis van de IT verwelkomt hem met open armen in team XY. En zijn moeder geeft trots voor de tweede keer in zijn leven zijn naam op bij de gemeente. Wanneer zijn transitie achter de rug is, besluit Thomas dat hij klaar is met de vooringenomen reacties, en gooit het roer om. Hij begint een nieuwe baan op een plek waar niemand weet van zijn verleden, maar zelfs dan gaat het niet allemaal vanzelf. Want het hokjesdenken zit er diep in, bij de meeste mensen.
Eigen mening:
Nadat ik “zullen we dan maar heel lang leven” had gelezen, was ik eigenlijk meteen benieuwd naar meer. Toen ik ontdekte dat Thomas eerder al dit boek had geschreven, wist ik gelijk: deze wil ik ook lezen. Dat het boek al wat ouder is, maakte voor mij helemaal niets uit. Als een verhaal mij aanspreekt en ik benieuwd ben naar de schrijver, dan wil ik het gewoon lezen. En zo kwam ik dus bij het verhaal van Thomas terecht. Ik was dan ook zeer verrast dat dit boek meer ging over Thomas zelf en zijn persoonlijke verhaal.
Thomas wordt geboren met een andere naam en in een lichaam dat niet past bij hoe hij zich voelt. Wanneer hij besluit om te worden wie hij werkelijk is, krijgt hij te maken met heel verschillende reacties. En juist dat vind ik interessant aan dit verhaal.
Want sommige mensen reageren precies zoals je zou hopen. Dennis van de IT verwelkomt Thomas met open armen in team XY. Ook zijn moeder laat op een mooie manier zien dat ze trots op hem is. Ze geeft voor de tweede keer in zijn leven zijn naam door bij de gemeente. Een klein moment op papier, maar eentje waarvan ik me kan voorstellen dat het voor Thomas ontzettend veel betekent.
Maar helaas zijn er ook mensen die alles ingewikkelder maken dan nodig is. Zijn manager laat haar mening duidelijk merken en lijkt er bijna plezier in te hebben om steeds opnieuw te benadrukken hoe ingewikkeld de situatie is. En daar komt voor mij een belangrijk onderwerp uit het verhaal naar voren: hokjesdenken iets wat naar mijn mening niet meer van deze tijd is.
Wat ik mooi vind aan het verhaal, is dat het niet alleen lijkt te gaan over de transitie van Thomas. Het gaat vooral over Thomas als mens. Over gezien worden. Over geaccepteerd worden. En over de vrijheid om gewoon jezelf te mogen zijn zonder dat anderen daar steeds een mening over hoeven te hebben. Ik bleef dan ook achter met een gedachte: uiteindelijk willen we volgens mij allemaal hetzelfde. Gewoon geaccepteerd worden zoals we zijn. En misschien is dat wel de belangrijkste boodschap die ik uit dit boek haal: je hoeft niet in een hokje te passen om jezelf te mogen zijn.
Andere boeken geschreven door Thomas van den Meer:
– Zullen we dan maar heel lang leven
