Titel van het boek: Zullen we dan maar heel lang leven
Auteur: Thomas van der Meer
Uitgever: Uitgeverij Pluim
Publicatiedatum: 17 oktober 2024
Aantal pagina’s: 200
Aantal sterren: 4 sterren
Achterflaptekst:
Volkskrant-columnist Thomas van der Meer biedt een inkijk in de levens van de meest kwetsbare en doorgaans onzichtbare patiënten: verpleeghuisbewoners en mensen die langdurig zijn opgenomen in een psychiatrische kliniek. Ook toont Van der Meer de pijnlijke gevolgen van jarenlange bezuinigingen: zorginstellingen moeten steeds meer mensen verzorgen voor steeds minder geld. Hoe is het om te werken in een sector die worstelt om het hoofd boven water te houden? ‘Zullen we dan maar heel lang leven’ is vooral een boek over menselijkheid en mededogen.
Eigen mening:
In dit boek neemt Thomas je mee in een wereld waar we liever niet te vaak bij stilstaan: die van verpleeghuisbewoners en mensen in de psychiatrie. Mensen die vaak een beetje buiten beeld vallen, maar hier juist alle aandacht krijgen. Geen grote verhalen, maar juist de kleine, persoonlijke momenten maken indruk. Je voelt als lezer dat dit echte verhalen zijn, uit het echte leven. Wat mij vooral raakte, is hoe menselijk dit boek is. Het laat niet alleen de kwetsbaarheid van patiënten zien, maar ook die van de mensen die in de zorg werken. De worsteling met tijd, geld en keuzes die soms helemaal niet zo zwart-wit zijn. Je merkt aan alles dat de druk in de zorg hoog is, en dat maakt het soms pijnlijk om te lezen. Maar juist daardoor voelt het ook eerlijk.
Tegelijkertijd is het geen zwaar of afstandelijk boek. De manier waarop Van der Meer schrijft is toegankelijk en betrokken. Alsof hij je zachtjes meeneemt en zegt: kijk, dit gebeurt er dus achter die deuren. Zonder oordeel, maar met veel mededogen. Ik vond het een mooi boek en heb er echt van genoten. Het is zo’n boek dat je eigenlijk even weg wilt leggen om erover na te denken, maar dat je dan toch blijft doorlezen. In mijn geval zelfs zo erg dat ik het boek in een keer heb uitgelezen. Zullen we dan maar heel lang leven is wat mij betreft een aanrader voor iedereen die even wil stilstaan bij de mensen achter de zorg. Een boek dat je niet alleen leest, maar ook een beetje met je meeneemt daarna.