Titel van het boek: De wetten van Alex
Auteur: Myrthe van de Meer
Uitgever: The house of books
Publicatiedatum: 20 mei 2025
Aantal pagina’s: 352
Aantal sterren: 4 sterren
Achterflaptekst:
Alex Zee heeft haar leven perfect op orde: ze heeft een goede baan als archeoloog, absoluut geen huisdieren, geen vrienden en nauwelijks contact met haar familie. Haar motto als het om sociale contacten gaat: less is more.
Maar dan krijgt ze ongewild een niet meer functionerende autismehulphond. Al snel verandert Alex’ leven in een rollercoaster aan rampen en nog erger: emoties. De hond blijkt namelijk een mensenmagneet. En als er iets is waar Alex niet op zit te wachten, dan zijn het wel mensen.
Alex wil maar één ding: haar oude leven terugkrijgen. En de hond weg. Dus besluit ze om een zo normaal mogelijk functionerend mens te worden, zodat iedereen haar zo snel mogelijk weer met rust laat. Maar wat is eigenlijk normaal?
Eigen mening:
Nadat ik eerder al PAAZ en UP van Myrthe van der Meer had gelezen, was ik benieuwd naar haar andere boek. Toen ik De wetten van Alex tegenkwam, besloot ik deze ook te gaan lezen. En daar heb ik absoluut geen spijt van.
Ik vond het heerlijk om dit boek te lezen. Vooral omdat ik de schrijfstijl van Myrthe van der Meer ontzettend prettig vind. Het leest makkelijk, maar tegelijkertijd weet ze de personages en situaties op zo’n manier neer te zetten dat je er helemaal in meegaat. Ik merkte dat ik regelmatig met een glimlach zat te lezen. Wat ik daarnaast erg leuk vond, was de herkenbaarheid. Niet omdat mijn leven hetzelfde is als dat van Alex, maar juist omdat er in de gebeurtenissen en emoties dingen zaten waarvan ik dacht: ja, dit snap ik. Sommige situaties zijn misschien wat uitvergroot, maar juist daardoor vond ik ze grappig én herkenbaar.
En ondertussen zit er natuurlijk meer in het verhaal dan alleen maar humor. Het boek laat je ook nadenken over wat we eigenlijk normaal vinden. Want wanneer ben je normaal? En moet je eigenlijk wel proberen om aan dat beeld te voldoen? Ik heb tijdens het lezen dan ook regelmatig gelachen, maar er waren ook momenten waarop ik even bleef hangen bij wat er gebeurde. Dat vind ik altijd fijn aan een boek: wanneer het niet alleen maar leuk is om te lezen, maar je ondertussen ook iets laat voelen of nadenken.
Ik heb echt genoten van dit boek en vond het vooral heerlijk om weer eens een boek te lezen waar ik helemaal in kon verdwijnen. Het is een heerlijk, grappig en herkenbaar boek met een bijzondere hoofdpersoon, een bijzondere hond en vooral heel veel gebeurtenissen waar ik met plezier over heb gelezen.
Andere boeken van Myrthe van de Meer:
– Paaz: psychiatrische roman
– UP : Psychiatrische roman
