Titel van het boek: Dagboek van een vroedvrouw
Auteur: Elke Notebaert
Uitgever: Lannoo
Publicatiedatum: 20 september 2023
Aantal pagina’s: 240
Aantal sterren: 5 sterren
Achterflaptekst:
Als vroedvrouw staat Elke Notebaert al meer dan 20 jaar dagelijks aan de wieg van nieuw mensenleven, en helaas soms ook aan het veel te snelle einde. Ze staat vrouwen bij in hun meest wanhopige momenten, maar is tegelijk hun metgezel bij intense gelukjes en gênante, soms grappige vragen.
In al die emoties en taferelen neemt Elke je mee in dit boek. Ze smokkelt je binnen in de verloskamer, laat je meeluisteren bij haar spreekuren en doet je hart sneller kloppen bij noodgevallen. In haar verhalen maken we kennis met tal van moeders en hun diverse kwetsbaarheden, en hier en daar een al net zo overweldigde vader. En natuurlijk: de prachtige baby’s die hun levens voorgoed veranderen.
Zonder een blad voor de mond te nemen, deelt Elke ook haar eigen twijfels en reflecties als (vroed)vrouw en de combinatie met het moederschap. Dagboek van een vroedvrouw wordt zo tegelijk een biecht én een liefdesverklaring aan dit uitzonderlijke beroep.
Eigen mening:
Als je me al wat langer volgt, dan weet je waarschijnlijk dat ik een zwak heb voor boeken waarin je een kijkje krijgt in de zorg. Vooral boeken waarin zorgverleners vertellen over wat ze meemaken tijdens hun werk, lees ik graag. Ik heb er inmiddels dan ook al aardig wat van gelezen. Toen ik zag dat er nu ook een boek was vanuit het perspectief van een vroedvrouw, was mijn interesse dan ook meteen gewekt.
Mijn liefde voor de geboortezorg is groot. Ik vind het bijzonder om te lezen over alles wat er rondom een geboorte gebeurt: de spanning, de emoties, de onzekerheid, maar natuurlijk ook het enorme geluk wanneer er een baby wordt geboren. Toen ik (dan eindelijk) Dagboek van een vroedvrouw van Elke Notebaert kon lezen, maakte mijn hart een sprongetje.
Elke neemt je in haar boek mee in haar werk als vroedvrouw. Ze vertelt over bevallingen, spreekuren, noodsituaties en de vele verschillende vrouwen en gezinnen die ze in haar werk ontmoet. En dat levert een boek op met verhalen die soms grappig zijn, soms ontroerend en soms best heftig.
Wat ik prettig vond, is dat Elke niet alleen de mooie kanten van haar beroep laat zien. Een geboorte is lang niet altijd een roze wolk. Er zijn ook momenten van verdriet, onzekerheid en afscheid. Juist die afwisseling maakt het boek voor mij zo interessant. Je krijgt een eerlijk beeld van wat het betekent om als vroedvrouw iedere dag opnieuw zo dichtbij een van de meest bijzondere momenten in het leven van mensen te staan.
Daarnaast vertelt Elke ook over haar eigen twijfels en over de combinatie van haar werk en het moederschap. Daardoor wordt het niet alleen een verzameling verhalen uit de verloskamer, maar leer je haar als persoon ook beter kennen. Dat maakte het boek voor mij persoonlijker en zorgde ervoor dat ik makkelijk door bleef lezen.
Tijdens het lezen vielen me de verschillen tussen de Belgische en Nederlandse geboortezorg op. Elke werkt natuurlijk in België en ik vroeg me vooraf af hoeveel verschil ik zou tegenkomen. Hoewel de basis natuurlijk hetzelfde is – een baby die geboren wordt en ouders die ineens een compleet nieuw leven beginnen – zijn er wel dingen die anders zijn. Het maakte dat ik soms dacht: oh, dat gaat daar dus anders dan hier.
Voor mij was het vooral een boek waar ik met veel plezier in ben gedoken. Mijn liefde voor de geboortezorg werd er alleen maar groter door. Dus hou je, net als ik, van boeken waarin zorgverleners vertellen over hun werk en krijg je graag een kijkje achter de schermen? Dan is Dagboek van een vroedvrouw zeker een boek om op je leeslijst te zetten.
