Toen ik begin dit jaar schreef over de app Finch, noemde ik het een soort lifesaver. En eerlijk? Dat gevoel is eigenlijk nog steeds niet verdwenen. Inmiddels gebruik ik de app al honderd dagen. Honderd dagen waarin ik bijna iedere dag even incheck bij mezelf. Dat klinkt misschien heel klein, maar voor mij maakt het een wereld van verschil.
Wat ik vooral merk, is dat de app mij helpt om zelfzorg niet steeds te vergeten. Want juist die kleine dingen zijn vaak het eerste wat wegvalt wanneer ik moe ben, te veel aan mijn hoofd heb of gewoon even niet lekker in mijn vel zit. Even drinken. Medicatie nemen. Rust pakken. Ademhalen. Dingen die simpel klinken, maar soms verrassend lastig kunnen zijn.
De app helpt me om daar bewuster mee bezig te blijven. Niet op een strenge of vervelende manier, maar juist op een zachte manier. Alsof iemand iedere dag even vraagt: “Hoe gaat het eigenlijk echt met je?” Toch merk ik na honderd dagen ook wel iets anders. Hoe fijn de app ook is, ik moet er zelf voor zorgen dat het interessant blijft. Wanneer ik wekenlang precies dezelfde doelen heb staan, ga ik er toch een beetje automatisch doorheen klikken. Dan wordt het meer een gewoonte zonder dat ik echt stilsta bij wat ik doe.
Daarom probeer ik regelmatig nieuwe doelen toe te voegen of dingen aan te passen. Soms heel klein. Bijvoorbeeld een doel om eerder rust te nemen. Of juist iets leuks toevoegen, zoals even lezen of bewust een moment buiten zitten. Dat helpt voor mij echt om de app weer “nieuw” te laten voelen. Ik heb inmiddels ook een vast wekelijks moment waarop ik even terugkijk op mijn week. Hoe ging het eigenlijk? Lukte mijn dagelijkse zelfzorg een beetje? Waren er dingen die niet werkten? Heb ik misschien extra doelen nodig? Dat reflecteren helpt mij meer dan ik vooraf had gedacht. Niet om streng voor mezelf te zijn, maar juist om eerlijk te kijken naar wat ik nodig heb.
En nee, natuurlijk lost een app niet opeens alles op. Dat verwacht ik ook niet. Maar ik merk wel dat mijn zelfzorg de afgelopen honderd dagen echt beter is geworden. En dat is toch wel echt enorm fijn! Dankjewel dat je de moeite neemt om dit te lezen. Het betekent veel voor me.
Liefs,
Sharon Roos