Titel van het boek: Oogst
Auteur: Beatrijs Smulders
Uitgever: Nijgh & Van Ditmar
Publicatiedatum: 31 oktober 2024
Aantal pagina’s: 432
Aantal sterren: 4 sterren
Achterflaptekst:
Memoires van Nederlands bekendste verloskundige, de jaren 1986-1995
In deze meeslepende vertelling is verloskundige Beatrijs Smulders op zoek naar de essentie van seksualiteit en liefde. Duizenden vrouwen hebben haar hun geheimen toevertrouwd. Duizenden vrouwen heeft ze bijgestaan op een keerpunt in hun leven. Het tweede deel van haar trilogie, Oogst, speelt zich af tussen 1986 en 1995. De carrière van de 34-jarige Beatrijs zit in de lift. Haar eigen liefdesleven komt echter niet van de grond. Wanneer de tijd begint te dringen neemt ze een drastisch besluit want één ding staat als paal boven water: het moederschap laat zij zich absoluut niet door de neus boren.
Eigen mening:
Na het lezen van het eerste deel was ik benieuwd hoe het verhaal van Beatrijs Smulders verder zou gaan. In Oogst volgen we haar in de jaren 1986 tot 1995, een periode waarin haar carriere als verloskundige steeds succesvoller wordt, terwijl haar persoonlijke leven juist veel vragen en onzekerheden met zich meebrengt. En precies die combinatie maakte dit boek voor mij opnieuw interessant om te lezen. Waar ik in het eerste deel nog even moest wennen aan de schrijfstijl en de persoonlijke insteek van het verhaal, wist ik deze keer beter wat ik kon verwachten. Daardoor zat ik veel sneller in het boek. Je merkt dat Beatrijs heel open blijft schrijven, alsof ze je rechtstreeks meeneemt in haar gedachten, twijfels en verlangens. Dat maakt het soms confronterend, maar ook juist menselijk.
Wat ik sterk vond aan dit deel, is dat je duidelijk voelt hoe ingewikkeld het kan zijn om alle rollen in het leven te combineren. Aan de buitenkant lijkt Beatrijs alles voor elkaar te hebben: een succesvolle carriere, kennis, ervaring en een sterke persoonlijkheid. Maar ondertussen worstelt ze ook met liefde, relaties en de vraag of het moederschap nog mogelijk gaat zijn. Dat maakte haar voor mij juist heel herkenbaar. Want hoe sterk iemand ook overkomt, iedereen loopt tegen onzekerheden en moeilijke keuzes aan.
Net als in het eerste boek viel me opnieuw op hoeveel onderwerpen Beatrijs zonder schaamte bespreekt. Seksualiteit, verlangen, relaties en de zoektocht naar liefde krijgen alle ruimte. Ook hier schrijft ze eerlijk over gevoelens waar veel mensen waarschijnlijk liever over zwijgen. En juist dat vond ik opnieuw verfrissend. Er hangt nog steeds een taboe rondom veel van deze onderwerpen, terwijl bijna iedereen er op de een of andere manier mee worstelt. Door er zo open over te schrijven laat Beatrijs zien dat die gevoelens menselijk zijn. Wat ik daarnaast mooi vond, is dat het boek niet alleen draait om grote gebeurtenissen, maar juist ook om de kleinere emoties en gedachten tussendoor. De twijfel, het verlangen naar verbinding en de druk die vrouwen soms kunnen voelen rondom moederschap worden op een heel kwetsbare manier beschreven. Dat maakte dat het verhaal voor mij dichtbij bleef voelen.
Oogst voelde voor mij persoonlijk iets toegankelijker dan het eerste deel. Misschien omdat ik inmiddels gewend was aan de manier van schrijven, maar ook omdat ik meer verbonden raakte met Beatrijs als persoon. Het is opnieuw geen standaard memoir, maar eerder een heel open inkijkje in een mensenleven. Eerlijk, soms ongemakkelijk, maar juist daardoor boeiend om te lezen.
Andere boeken van Beatrijs Smulders:
– Deel 1: Bloed