Titel van het boek: Dagboek van een dierenarts
Auteur: Tim Bouts
Uitgever: Lannoo
Publicatiedatum: 24 januari 2024
Aantal pagina’s: 260
Aantal sterren: 5 sterren
Achterflaptekst:
Werken in een gigantische dierentuin vol exotische bewoners: velen dromen ervan, voor zoo-arts Tim Bouts is het al twintig jaar realiteit. In zijn Dagboek van een dierenarts smokkelt hij de lezer mee achter de schermen van London Zoo en Pairi Daiza tot zelfs het pandapark van de sjeik van Qatar.
Een leeuw met covid, een nijlpaard met tuberculose, een olifantenkudde met herpes… In de verhalen maak je kennis met Tims bonte patiëntenbestand en hun uiteenlopende kwalen. Soms zijn de anekdotes hartverwarmend, zoals de geboorte van de eerste Belgische pandababy. Andere doen je hart sneller kloppen, zoals de ontsnapping van twee chimpansees. En bij momenten ontroeren ze diep, denk maar aan het zwangerschapsverlies van een walrusmoeder.
Tussendoor vertelt Tim ook openhartig over de emotionele tol van het dierenartsenbestaan. Zo neemt hij geen blad voor de mond wanneer het gaat over euthanasie in de zoo of bijzondere mens-dierrelaties die onder zijn vel kropen.
Eigen mening:
Een kijkje achter de schermen van een dierentuin. Dat klinkt misschien vooral als iets voor mensen die gek zijn op dieren, maar Dagboek van een dierenarts van Tim Bouts bleek voor mij veel meer te zijn dan alleen een verzameling verhalen over zieke dieren. In dit boek neemt Tim Bouts je mee in zijn werk als zoo-arts. En dat betekent niet alleen even een dier onderzoeken en daarna weer verder. Zijn patiënten zijn nogal uiteenlopend: van een leeuw met covid en een nijlpaard met tuberculose tot olifanten met herpes. De ene keer is een verhaal grappig of bijzonder, de andere keer behoorlijk spannend of juist verdrietig.
Wat ik erg leuk vond aan het boek, is dat je echt een kijkje achter de schermen krijgt. Je leest over zijn werk maar ook over bijzondere situaties die je als gewone bezoeker van een dierentuin natuurlijk nooit ziet. Zo vond ik de verhalen rondom de panda’s erg bijzonder. Maar ook de ontsnapping van de chimpansees bleef bij mij hangen. Je merkt tijdens het lezen hoeveel er komt kijken bij het verzorgen van dieren in een zoo.
Tegelijkertijd is het boek niet alleen maar vrolijk. Tim schrijft ook open over de moeilijke kanten van zijn beroep. Euthanasie hoort helaas soms bij het werk van een dierenarts en dat wordt niet mooier gemaakt dan het is. Ook de verhalen over bijzondere mens-dierrelaties laten zien dat dierenartsen soms veel meer meenemen naar huis dan alleen hun werkdag.
Juist die afwisseling vond ik prettig. Het ene moment zit je met een glimlach een bijzonder dierenverhaal te lezen en een paar pagina’s later raakt een verhaal je echt. Dagboek van een dierenarts leest makkelijk en voelt door de persoonlijke manier van schrijven bijna alsof Tim je zelf zijn verhalen vertelt. Je krijgt niet alleen meer te weten over dieren en hun aandoeningen, maar ook over de mens achter de dierenarts en de emoties die bij dit werk komen kijken. Mijn conclusie: een interessant en persoonlijk boek voor iedereen die van dieren houdt en benieuwd is naar wat er achter de schermen van een dierentuin gebeurt.
