Afgelopen week deed ik iets wat ik ruim een jaar niet meer gedaan had: ik pakte mijn tekenspullen en verf erbij. Gewoon zomaar. Geen groot plan, geen doel, en geen idee wat het moest worden. Alleen maar even zitten, kleuren kiezen en bezig zijn. En het voelde heerlijk!
Ik merkte eigenlijk meteen hoeveel ik het gemist had. Dat rustige gevoel in mijn hoofd terwijl je ergens mee bezig bent. Het verliezen van de tijd. Gewoon even creëren zonder dat alles nuttig hoeft te zijn. Tijdens het tekenen en schilderen vroeg ik me ook af waarom ik er eigenlijk zo lang niets meer mee gedaan had. Want het was niet alsof ik bewust besloten had om te stoppen. Het was meer iets wat er langzaam een beetje insloop.
Ik denk dat ik creativiteit in mijn hoofd steeds groter ben gaan maken. Als ik wilde tekenen, moest ik meteen een goed idee hebben. Dan moest ik er echt de tijd voor nemen. Het moest dan mooi worden. Of nuttig, of iets zijn wat ik kon bewaren, delen of ophangen. En juist daardoor gebeurde het uiteindelijk helemaal niet meer. Omdat het voelde als een “grote activiteit” waar ik de energie niet voor had.
Terwijl ik nu eigenlijk ontdek dat het helemaal niet groot hoeft te zijn. Je mag ook gewoon iets maken om bezig te zijn. Zonder plan, zonder verwachtingen en zonder dat het ergens toe hoeft te leiden. Dat klinkt misschien heel logisch, maar blijkbaar was ik dat ergens kwijtgeraakt. Ik was vergeten dat creativiteit ook gewoon ontspanning mag zijn. Dat niet alles een doel hoeft te hebben. Maar vooral dat iets niet perfect hoeft te zijn om waardevol te zijn.
Een vel papier vol kleuren waar ik uiteindelijk niets mee doe, is dus ook prima. Iets wat best wel bevrijdend voelt. Want juist doordat de druk eraf ging, kreeg ik vanzelf weer zin om bezig te zijn. Ik merk dat ik dat opnieuw aan het leren ben. Dat maken niet altijd productief hoeft te zijn. Hobby’s niet hoeven te eindigen in iets “bruikbaars”. En dat creativiteit soms juist het fijnst is als niemand er iets van hoeft te vinden.
Ik heb mezelf voorgenomen om dit vaker te doen. Gewoon iets maken om het maken zelf. Misschien wordt het mooi, misschien ook niet. Wellicht verdwijnt het ergens in een lade. Misschien schilder ik over iets heen. En misschien maakt dat allemaal helemaal niets uit. Want uiteindelijk gaat het er misschien helemaal niet om wat je maakt. Maar dat je jezelf weer toestaat om gewoon even te creëren. Dankjewel dat je de moeite neemt om dit te lezen. Het betekent veel voor me.
Liefs,
Sharon Roos