
Het is weer tijd voor een nieuwe update over mijn nagelbijten! En weet je wat? Op dit moment heb ik weer lange nagels. Jaaaa! Als je mijn vorige blogs hebt gelezen, weet je dat dit niet vanzelfsprekend is. Mijn nagels zijn al heel wat keren van extreem kort naar wat langer gegroeid en weer teruggegaan. Maar op dit moment gaat het weer de goede kant op. Iets waar ik stiekem best trots op ben!
Toch merk ik dat ik er nog niet helemaal ben. Mijn nagels zijn namelijk nog best wel kwetsbaar. Ze breken wat sneller af en ik heb het idee dat ze nog wat sterker moeten worden. En juist nu ik ze eindelijk weer wat langer heb, zou ik het natuurlijk ontzettend jammer vinden als ze weer afbreken.
Daarom heb ik besloten om mijn nagels te lakken. Niet alleen omdat ik het er mooi uit vind zien, maar ook omdat ik hoop dat het lakje mijn nagels net een beetje steviger maakt. Of het echt helpt, weet ik niet. Maar hé, proberen kan altijd, toch? En stiekem vind ik het ook gewoon leuk om naar mijn gelakte nagels te kijken. Het maakt me extra bewust van hoe ver ze inmiddels zijn gegroeid.
Zo ben ik dus weer bij het kantelpunt aangekomen in dit proces. Het kan nu twee kanten op gaan. Het kan goed blijven gaan, maar het kan ook weer misgaan. Ik bedoel, mijn nagels zijn lang genoeg om er blij mee te zijn. Maar tegelijkertijd merk ik dat het steeds moeilijker wordt om ervan af te blijven. Zeker als er eentje afbreekt. Iets waar ik inmiddels al vaker over geschreven heb.
Het lijkt soms wel alsof het moeilijkste stukje pas komt als mijn nagels er juist weer mooi uitzien. Als ze heel kort zijn, kan ik opnieuw beginnen en lukt het me vaak om er een tijdje vanaf te blijven. Maar zodra ze langer worden, komt de verleiding weer om de hoek kijken. En dat is best frustrerend. Want ik wil dit zo graag volhouden! Ik wil niet steeds opnieuw hoeven beginnen. En hoewel ik inmiddels weet dat het erbij kan horen, hoop ik natuurlijk dat het me deze keer lukt om mijn nagels lang te houden.
Toch probeer ik mezelf eraan te herinneren dat ik inmiddels ook heb geleerd om op een andere manier met moeilijke momenten om te gaan. Zo heb ik de vorige keer mijn nagels zelf korter geknipt toen er eentje was afgebroken, in plaats van ze allemaal kort te bijten. Een ervaring die ik kan blijven gebruiken. Want misschien zit de vooruitgang er niet alleen in dat mijn nagels groeien, maar ook in hoe ik met moeilijke momenten omga.
Voor nu ga ik mijn best doen om van mijn nagels af te blijven en ze de kans te geven om verder te groeien. Ik hoop heel erg dat het me lukt om ze deze keer lang te houden. Maar ik durf nog niet te vroeg te juichen. We weten inmiddels allemaal dat mijn nagelbijtproces nogal wat ups en downs kent. Dus we gaan het gewoon weer zien. En wie weet kan ik jullie in mijn volgende blog vertellen dat mijn nagels nog steeds mooi lang zijn! Dankjewel dat je de moeite neemt om dit te lezen. Het betekent veel voor me.
Liefs,
Sharon Roos
Meer blogs over mijn proces van het stoppen met nagelbijten:
Opnieuw stoppen met nagelbijten – Nagelbijten #1
Mijn nagels groeien, en ik groei mee! – Nagelbijten #2
Een stapje terug – Nagelbijten #3
Kleine overwinningen – Nagelbijten #4
Nagels gelakt – Nagelbijten #5
Nagelbijten voorbij? – Nagelbijten #6
Echt gestopt! – Nagelbijten #7
Terug bij af – Nagelbijten #8
Stilstand? – Nagelbijten #9
Voorzichtig vooruit – Nagelbijten #10
Toch weer terug bij af – Nagelbijten #11
Een klein stapje vooruit? – Nagelbijten #12
