Titel van het boek: U bent de eerste aan wie ik dit vertel
Auteur: Sanne De Clerck
Uitgever: Borghoff en Lamberigts
Publicatiedatum: 12 september 2025
Aantal pagina’s: 239
Aantal sterren: 4 sterren
Achterflaptekst:
Een vrouw klaagt haar Tinderdate aan voor verkrachting omdat hij loog over zijn uiterlijk. Een studente dient een klacht in tegen een docent nadat die hun relatie heeft verbroken. En een vader wordt veroordeeld voor een seksuele relatie met zijn dochter. Advocate Sanne De Clerck neemt de lezer mee achter de schermen van tal van zedenzaken. Is incest altijd strafbaar? Hoe ga je met pedofielen om? En hoe moeilijk is het om als advocate daders van seksueel geweld bij te staan? Het zijn maar enkele vragen die Sanne De Clerck in dit boek behandelt. Ik neem doorgaans geen zaken mee naar huis, maar van één case heb ik toch lang wakker gelegen…”
Eigen mening:
In dit boek neemt advocate Sanne De Clerck je mee in de wereld van zedenzaken. Niet vanaf een afstandje, maar echt van binnenuit. Je kijkt als lezer met haar mee: naar de rechtszaal, naar de verhalen van cliënten, maar ook naar haar eigen twijfels en gevoelens. En dat maakt indruk.
Wat mij vooral bijbleef, is hoe complex alles is. Dingen zijn zelden zwart-wit. Een zaak waarvan je denkt: dit is duidelijk fout, blijkt toch ingewikkelder te liggen. En andersom ook. Wat ik sterk vind aan dit boek, is dat De Clerck niet doet alsof ze overal een duidelijk antwoord op heeft. Ze laat juist zien hoe moeilijk haar werk soms is. Hoe ze soms moet opkomen voor iemand waar je als buitenstaander misschien meteen een oordeel over hebt. En hoe dat ook iets met haar doet als mens. Dat stukje maakte het voor mij persoonlijk. Je leest niet alleen over zaken, maar ook over wat het met háár doet.
Er zit één zaak in het boek waar ze zelf over zegt dat die haar lang heeft wakker gehouden. En eerlijk: dat snap ik. Dat stuk kwam ook bij mij binnen. Het bleef nog even hangen nadat ik het boek dichtklapte. Dit is geen boek dat je “even tussendoor” leest. Het vraagt iets van je. Soms moest ik het ook echt even wegleggen. Maar juist daarom vond ik het de moeite waard. Het zet je aan het denken, over recht, over moraal, en over hoe snel we soms oordelen.